Պատրոն Դավոյի շուրջ սկանդալը նոր թափ է հավաքում․ Դավիթ Տոնոյանը լռում է, Արտակ Դավթյանը կրակն է ընկել

692

ՀՀ պաշտպանության նախկին նախարար Դավիթ Տոնոյանը մինչ այս պահը չի մեկնաբանել իր նախկին խորհրդական Դավիթ Գալստյանի՝ նույն ինքը «Պատրոն Դավոյի» հետ կապված կոռուպցիոն սկանդալը:

Երեկվանից նրա հետ կապ հաստատել չի հաջողվում: ՀՀ ԱԱԾ-ն երեկ տեղեկացրել էր, որ «Մոսսթոն էնջինիերինգ» ընկերության ղեկավար Դավիթ Գալստյանը Պաշտպանության նախարարության հետ կնքել է պայմանագիր, պարտավորվել 2018 թվականին բանակին մատակարարել 1983-86 թվականների արտադրության հրանոթի համապատասխան տրամաչափի արկեր, սակայն մատակարարել է 1977 թվականի չեխական արտադրության հրանոթի արկեր, որոնք էապես զիջել են մարտավարական հատկանիշներով:

Արդյունքում, ըստ ԱԱԾ-ի, այդ զենքերը կիրառելու դեպքում անհնար է եղել լուծել մարտական խնդիրներ, եւ արդյունքում խարդախությամբ հափշտակվել է 1 միլիոն դոլար գումար:

Մենք զրուցեցինք 2018-ի հունիսից ԳՇ պետի պաշտոնը զբաղեցրած Արտակ Դավթյանի հետ: Վերջինս ոչ միայն պնդեց, որ տեղյակ չի եղել՝ մատակարարված զենքի անորակ լինելուց, այլեւ ասաց՝ չի իմացել, որ Դավիթ Գալստյանը նախարար Դավիթ Տոնոյանի խորհրդականն է եղել:

— Պարոն Դավթյան, ձեր աշխատելու տարիներին Դավիթ Գալստյանը եղե՞լ է նախարարի խորհրդական:

— Խորհրդակա՞ն, ես տեղյակ չեմ, ի՞նչ խորհրդականի մասին է խոսքը:

— Այսինքն նրան գիտեք որպես զենք մատակարարող անձ:

— Այո:

— Քանի որ համընկնում են ձեր պաշտոնավարման եւ բանակին, ըստ ԱԱԾ-ի, նրա կողմից անորակ զենքի մատակարարման տարեթվերը՝ ինչ-որ տեղեկություններ ունե՞ք հանգամանքների վերաբերյալ: Տեղյակ եղե՞լ եք, որ մատակարարված զենքով հնարավոր չի եղել մարտական խնդիրներ լուծել:

— Ես էդպիսի տեղեկատվություն չունեմ: Զինամթերքն ընդունում է հանձնաժողովը, պայմանագրերը կնքում են պաշտպանության նախարարությունում: Եթե մասնագետները համարում են, որ դա կիրառելի է՝ ընդունում են, եթե համարում են կիրառելի չէ՝ չեն ընդունում:

— Ո՞ր հանձնաժողովի մասին եք ասում:

— Յուրաքանչյուր դեպքում պատասխանատու ստորաբաժանումներից կամ շահագրգիռ ստորաբաժանումներից ստեղծվում է հանձնաժողով՝ նյութական միջոցները ընդունելու համար:

— Այսինքն այդ հանձնաժողո՞վն է պատասխանատու…

— Բայց խնդիրը ինչո՞ւմն է: Մի հատ հասկանանք՝ խնդիրը պայմանագրի առարկա՞ն է, պայմանագրին չի՞ համապատասխանում. էդ դեպքում պայմանագրի խնդիրն է, շա՞տ է, թե՞ քիչ է, կիրառվե՞լ է, թե՞ չի կիրառվել, ճի՞շտ է կիրառվել, թե՞ սխալ է կիրառվել, չի՞ համապատասխանում կիրառման նորմերին՝ ես չգիտեմ:

— Ըստ հաղորդագրության՝ մարտական խնդիր չի կատարվել:

— Հաղորդագրության մեջ պարզ չի. իսկ մարտական խնդիրը ո՞վ է կատարում:

— Զինվորը:

— Իսկ կատարե՞լ է, չի՞ կատարել, ես տեղյակ չեմ, տեղեկատվություն չունեմ… Պատերազմի ընթացքում ես չեմ եղել պաշտոնատար անձ, դրա համար կիրառողներին պիտի հարցնեք, խնդիր եղե՞լ է, ես չեմ իմանում:

— Դե հիմա ԱԱԾ-ն ասում է՝ խնդիր եղել է:

— Դատարանի որոշումն ունե՞ք:

— Դատարանում դեռ քննվում է կալանքի հարցը:

— Իսկ ԱԱԾ-ի հաղորդագրությունում ի՞նչ է գրված. ծանոթություն. վերոնշյալ հանցանքի մեջ մեղադրվողը կամ կասկածյալը անմեղ է, քանի դեռ չկա դատարանի որոշում: Ես էլ եմ նույնը ասում, դուք ինչո՞ւ եք եզրակացություններ անում: Ինքն էլ է չէ՞ ասել՝ մինչեւ դատարանի որոշում չլինի, ոչինչ չի կարելի պնդել: Ո՞նց կարելի է ասել՝ ինքն է մեղավոր, հանձնաժողովն է մեղավոր, ՊՆ-ն է մեղավոր:

— Առանց հիմքի քրգործ հարուցվո՞ւմ է:

— Ես ասել եմ առանց հիմքի՞ է հարուցվել: Դուք ասում եք՝ ՊՆ-ին մատակարարվել է անորակ զենք: Ես էլ ասում եմ դատարանի որոշում եթե չկա, ո՞նց եք այդպիսի պնդում անում:

— Պարոն Դավթյան, դուք հարցաքննվել եք, ինչքան հասկացա:

— Չեմ մեկնաբանում դրա հետ կապված:

— Ըստ ձեզ Դավիթ Գալստյանը անմե՞ղ է:

— Քանի դեռ չկա դատարանի որոշում՝ ես բոլորին համարում եմ անմեղ:

— Մեր տեղեկություններով, դուք եւ Դավիթ Տոնոյանը ռուսական «Օրսիս» ընկերությունից զենք գնելու հետ կապված տարաձայնություններ ունեիք: Դավիթ Գալստյանից գնելու վերաբերյալ է՞լ են եղել տարաձայնություններ, ո՞ւմ խոսքն է եղել որոշիչը, որ հենց նրա հետ պետք է կնքվի պայմանագիր:

-Օրենքի՝ ոչ մեկի խոսքը, իսկ տենց տարաձայնություններ չի եղել: «Օրսիսը» դիմել է դատարան, դատարանի որոշումը կլինի, կպարզվի՝ որոշիչը օրենքն է, ոչ թե ինչ-որ մեկի ցանկությունը:

— Ի՞նչ նկատի ունեք, որ ասում եք օրենքի:

— Նկատի ունեմ, որ բոլոր ապրանքները, որ գնում ենք, կարգավորվում են Գնումների մասին օրենքով: Համապատասխան իրավաբաններ կամ մասնագետներ կնքում են պայմանագրեր այդ օրենքով, այդտեղ ցանկությունները քիչ են, որ անցնի կամ չանցնի:

— Պարոն Դավթյան, հիմա դուք պաշտոնյա չեք: Էսպես հեռվից նայելով ճի՞շտ եք համարում, որ այնպիսի կարեւոր գործ, ինչպիսինն է բանակին զենքի մատակարարումը, մենաշնորհային լինի:

— Ո՞վ է ձեզ խանգարում, որ դուք դա կատարեք, դուք փորձել եք՝ ձեզ թույլ չե՞ն տվել: Ինչ-որ մեկը ձեզ խանգարո՞ւմ է, դուք փող աշխատեք, դուք գործը արեք:

— Ես՝ ոչ, բայց մյուսները միգուցե փորձել են, նախարարությունը չի՞ հաստատել էդ գործարքը:

— Ո՞նց եք պատկերացնում, եթե կա պահանջարկ եւ կա առաջարկ՝ ավելի հարմար գնով գնելու գնում են թա՞նկը: Էդպես ո՞նց կլինի, Գնումների մասին օրենք կա, հնարավոր չի:

— Բայց եթե գինն է կարեւորվում, որակը չի՞ տուժում:

— Դա այնպիսի ոլորտ է, որտեղ ամեն ինչը նշանակություն ունի՝ ե՛ւ որակը՝ առաջին հերթին, ե՛ւ գինը, ե՛ւ մնացածը: Անորակ ապրանքը այստեղ մարդու կյանքի հետ  է կապված: